Koçlukta Utanç Verici Anlar: Kendinden Şüphe Duymak

Koçlukta Utanç Yerine Öğrenmeye Odaklanmak

Bazen geceleri uyanıp, zor bir durumda söylemeniz gereken zekice bir cevabı aklınızdan geçiriyor musunuz? Birdenbire ne söylemeniz gerektiğini biliyorsunuz ama bir şekilde söylemiyorsunuz? Bu bana olduğunda, hem olası cevabıma gülüyorum hem de o an aklıma gelmediği için kendime hayal kırıklığı yaşıyorum.

Bu durum koçluk seanslarından sonra koçların başına da gelir. Bir danışanla yaptığınız koçluk seansındaki zor bir anı düşünürsünüz ve aniden, hiç beklemediğiniz bir anda, “ne söylemeniz gerektiğini” anlarsınız. Bu, düşünme sürecindeyken, bir süpervizyon seansında veya sürekli koçluk eğitimine katılırken olabilir. Ve genellikle, bir koçun yaşadığı duygular, gece yarısı hissettiğimiz duygulara benzer: bir yandan iyi bir çözüm bulduğumuz için mutluyuz, diğer yandan da o anda bunu düşünmediğimiz için biraz utanıyoruz.

Eğer utanç duygusu çok artarsa, işte size yardımcı olabilecek şeyler:

Normal olduğunuzu kabul edin.

Bir konuşmada ne yapacağınızı bilememek normaldir. Tıkanmak normaldir. Hepimizin başına gelir. Evet, hepimizin. En deneyimli koçlar bile seans sonrası “Ah, keşke bunu söyleseydim” diye düşünürler. Öğrenme şeklimiz budur. Bir süre utanmaya çalışın, ama sonra devam edin.

Mutluluğu güçlendirin

Bazı insanlar için, öğrendiklerini yazmak, öğrenmeden duydukları mutluluğu pekiştirmeye yardımcı olur; öğrenmeden önce bilmedikleri şeylere odaklanmak yerine, öğrenmenin getirdiği mutluluğu artırır. Belki de yeni edindiğiniz bilgiyi kullanabileceğiniz tüm durumları düşünebilirsiniz.

İkinci bir evrenin olmadığını unutmayın.

Zor bir durumda bir şeyler yaptık. Karşılaştırabileceğimiz ikinci bir evrenimiz olmadığı için, şu anda daha iyi olduğunu düşündüğümüz şeyin gerçekten daha iyi olup olmayacağını bilemeyiz. Bir konuşma, birçok farklı dalı ve yaprağı olan bir ağaca benzer. Bir dalı takip edersek, diğerini takip etmemiş oluruz ve farklı bir yol seçmiş olsaydık konuşma çok farklı bir şekilde gelişirdi. Bir “hata” için kendimizi suçlamaya gerek yok. Yeni keşfinizi alternatif bir seçenek olarak görün.

Gelişim odaklı düşünme biçiminizi güçlendirin.

Koçluk becerilerinizi sürekli gelişen bir süreç olarak düşünmeye çalışın. Daha iyi olmak, daha önce kötü olduğunuz anlamına gelmez. Sadece öğrenmeye devam ettiğiniz anlamına gelir. “Ah, hayır, şöyle yapmalıydım…” gibi ifadeleri “bir dahaki sefere, şunu deneyeceğim” ile değiştirmeyi deneyebilirsiniz.

Umarım bu, yaptığınız bir şeyden dolayı gece yarısı yaşadığınız koçlukta utanç anlarınızda size biraz yardımcı olur. Bu metin aslında ücretsiz buluşmalarımızda ve fikir alışverişlerimizde yapılan bir tartışmada ortaya çıktı – eğer birkaç koçla vakit geçirmek, bizi tanımak veya bize ve diğerlerine herhangi bir şey sormak istiyorsanız, neden birine katılmıyorsunuz?
‍